على صدرايى خويى
330
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
هركدام را با منتخبى از اشعارشان درج نموده است . در آخر اين مجمره نيز يك فروغ در بيان حالات و مقالات زنان آورده است ؛ مجمرهء دوم : در شرح احوال و نقل اقوال فصحاى معاصرين ، شامل دو پرتو : پرتو اول : در نگارش اقوال فصحاى معاصرين ، در اول اين پرتو ، مؤلف تاريخ عصر خود را به تفصيل ذكر نموده ، و پس از آن شعراى معاصر خود را به ترتيب تخلص آنها ، به حروف تهجى ، ذكر و منتخبى از اشعارشان را آورده است . پرتو دوم : در خاتمهء كتاب در ذكر احوال و اقوال مؤلف ، كه در آن طور به تفصيل اشعار خويش را آورده است . آغاز : بسمله . در طوف حرم ديدم دى مغبچهاى مىگفت * اين خانه بدين خوبى آتشكده بايستى فروغ آتشكده دل و زبانه اخگر زبان سپاس بيقياس قديمى است . نوع خط : نستعليق . كاتب : حبيب اللَّه بن مشهدى عزيز اللَّه شيرازى . تاريخ كتابت : 21 ربيع الاول 1277 هجرى قمرى . به اهتمام : محمد صادق صاحب شيرازى . توضيحات : شماره صفحات تا ص 195 مشخص گرديده است . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : داود ميا . تاريخ طبع : 21 ربيع الاول 1277 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 406 ص ( نسخه حاضر تا ص 189 داراى شمارنده صفحه و بعد از آن فاقد شمارنده است ) ؛ اندازه : 15 * 25 سم ؛ تعداد سطور : 25 ( 343 ) فرهنگ تركتازان هند ( ادبيات فارسى ، داستان - فارسى ) از : نصر اللَّه خان فدائى فرخواند دولت يار ( قرن 14 ق ) مؤلف اثرى دارد به نام « داستان تركتازان هن » د در چهار كاخ ، كه هر كاخ آن يك جلد